Land art and site specific sculpture - land art uses the environment and its scale as its material. Concrete art is expressed in material itself with which the artist introduces her non-representational objective. Public art can be viewed and accessed by observers.
click the images for next

sculpture by Lucien den Arend - HOME

cv | works | sculptures | site specific | environmental | land art | architectural | publications | exhibitions | symposia/lectures | cities | encounters | accounts

CITIES - sculptures and land art

Rotterdam

In 1983 the city of Rotterdam commissioned Lucien den Arend to make a proposal for a sculpture for the subway stations on the Marconi Square on the west side of the city. Den Arend made a construction with three large concrete squares, each seven and a half meters square, twenty centimeters thick. The total weight is eighty four tons. He called the sculpture Marconi Waltz - homage to Oud and van Doesburg. The Spangen housing project, where architect J.J.P. Oud worked together with Theo van Doesburg, is just around the corner. The name Marconi Waltz is inspired by Mondriaan's title Broadway Boogie Woogie.

Rotterdam Holland - sculptures (site specific and public sculpture) in cities in Europe and America by Lucien den Arend - his site specific sculptures ordered by the city of Rotterdam - Alexandepolder - Overschie - Marconiplein

1983-87 - Homage to Oud and van Doesburg, perpendicular planes - constructed concrete sculpture - 14x14x8.66m - Marconiplein - Rotterdam NL

 

Een stad heeft smoel nodig

10 februari 2012 Ik loop op het Marconiplein. Ik denk dat dit plein wel zo'n beetje het lelijkste plein van Nederland is; het is niet eens echt plein maar een drukke kruising met een metrostation, tramhaltes, veel stoplichten en andere signaalpalen, een politiebureau en…een imposant kunstwerk. In 1983 gaf Rotterdam kunstenaar Lucien den Arend opdracht tot het maken van een imposant beeld aan de westkant van het Marconiplein. Den Arend maakte een constructie met drie grote betonnen vierkanten. Hij noemde het beeld Marconi Waltz - eerbetoon aan Oud en Van Doesburg. De naam is geïnspireerd op de titel van het doek Broadway Boogie Woogie van Mondriaan. Ik beken..het is voor het eerst dat ik iets over dit kunstwerk lees. Hiervoor vond ik het eenvoudig foeilelijk, nu vind ik het een foeilelijke gemiste kans. Maar vind ik daarmee ook dat het kunstwerk er niet zou moeten staan? Zeker niet….wat mij betreft staat er ook zo'n blok voor m'n deur. Want ongeacht of ik het mooi vind ben ik van mening dat kunst in de openbare ruimte thuishoort. Want kunst geeft wel smoel..En smoel, of karakter zo je wilt is iets wat in veel wijken steeds verder lijkt te verwateren.  van Lisa van Noorden

Waar durft de openbare ruimte nog overtuigend een keuze te maken tussen oud en nieuw, modern of nostalgisch? Heerlijk hoor, zo'n volks wijkje, maar sla 2 keer rechtsaf en de middelmaat dringt zich al op, als een met botox gladgestreken rimpel in een prachtig gegroefd gezicht. Alles wat de ervaring van de openbare en private ruimte kan veraangenamen, verbeteren of verdiepen is waardevol. Want die ruimte is het enige concrete waarbinnen ons leven zich afspeelt. De aanwezigheid van kunst, op een plein, binnentuin, op straat maar ook geïntegreerd in gebouwen vergroot de herkenbaarheid en daarmee de leefbaarheid van een wijk. Kortom; kunst is een flard poëzie binnen de context van een Schlagerhit.
Zelf houd ik er van interactieve kunstprojecten te bedenken die een brug slaan tussen gebruikers of bewoners onderling en tussen organisatie en gebruiker. Interessante projecten met zowel een kunstzinnige als een toegepaste component. Daarmee verbind ik schoonheid en mooie plaatjes met functie en techniek.

Aan het eind van de dag keer ik terug op Marconiplein. Ik passeer het politiebureau alwaar een boomlange agent bezig is een bon uit te schrijven aan een langparkeerder. Ik zie hem even in gedachten opkijken naar het mega kunstwerk aan de overkant. Ik stop en vraag hem..”en..wat vindt u ervan”.
“Mevrouw..ik kijk de hele dag vanuit mijn werkkamer op die 3 tegen elkaar gestapelde platen beton en ik moet altijd denken aan de kaartenhuizen die ik als kind met mn vader bouwde. Hij was een grappenmaker en altijd legde hij dan stiekem 1 vinger zo achter een kaart, dat als hij hem wegtrok het hele boeltje in elkaar donderde. Om me te troosten gaf hij me dan een grote reep pure chocolade waarvan hij zelf het leeuwendeel opat. Ik vind het zo'n prachtig ding!

Lisa van Noorden is actief als vormgever en conceptontwikkelaar. Haar studio ontwikkelt kunsttoepassingen in de openbare en privéruimte en voert ze ook uit. Website: www.lisavannoorden.nl

Bron: Lisa van Noorden

aerial photograph
next
back to cities-rotterdam


3D anaglyph photographs of my sculpture
works©author: Lucien den Arend
© 1998/2016 denarend.com Google
this site was developed by DutchDeltaDesign
Penttilä
Seppäläntie 860  51200 Kangasniemi Finland
telephone +358 (0)44 264 12 12
 vCard Lucien den Arend - Qr code
HOME
new on this site
vantablack
use my translucent backgrounds of different opacity and color